Free Bird
posted on 09 Jul 2011 02:52 by mojungpai in AnythingElse1.
บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับนกตัวหนึ่ง
ฉันรู้จักกับมันได้สักระยะแล้ว
เราคุยกันในวันฟ้าครึ้มคล้ายฝนจะตก
ฉันเริ่มต้นบทสนทนาเป็นประโยคคำถาม
"เธอบินมาจากไหน"
"ฉันลืมไปแล้ว"
"ลืม... งั้นหรอ"
"ที่จริงแล้วต้องพูดว่าฉันเลือกที่จะลืมเสียมากกว่า"
"แล้วนี่เธอบินมาที่นี่ทำไมกัน"
"ฉันกำลังเดินทาง เพื่อจะหาความรู้สึกบางอย่างที่ฉันไม่เคยรู้สึก
"แต่ที่ตรงนี้จะมีอะไรที่เธอหมายความจริง ๆ นะหรอ ?""
"ไม่รู้ เพราะจริง ๆ แล้ว ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าต้องการอะไรเหมือนกัน"
2.
เวลาผ่านไป ไวเพราะฉันโกหก
ฉันกับนกตัวนั้นพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันหลายอย่าง
จากที่ที่มันบินมาแสนไกล
และจากที่นี่ ที่ ๆ ฉันอยู่
จนวันนึง
เวลาก็เดินมาถึง
"ฉันจำเป็นต้องไป ฉันทนอยู่ในกรงแบบเธอได้ไม่นาน" นกตัวนั้นบอกกับฉัน
"นี่เธอกำลังพูดอะไรกัน ฉันไม่เห็นจะเข้าใจ" ฉันสงสัย
"ฉันกำลังบอกว่าฉันอยู่ในกรงตรงนี้ได้ไม่นานนัก... ที่ผ่านมาฉันไม่เคยอยู่ในกรงใดได้นานเลย"
"นี่เหมือนกับเธอจะบอกว่าฉันเป็นนกงั้นหรอ? เธอคงเสียสติไปแล้วแน่ ๆ
มีแต่เธอเองเท่านั่นแหละที่เป็นนก ไม่ใช่ฉัน" ฉันเริ่มรู้สึกโมโห
"ขอฉันถามเธอสักหนึ่งคำถามนะ เธอเคยเห็นตัวเธอเองจริง ๆ นะหรอ?
ที่ผ่านมาเธอรู้จักตัวเธอเองได้ดีเท่าไหร่กัน... กับการอยู่เฉย ๆ ในกรงแบบนี้หนะ"
ฉันนิ่งเงียบไป...
เหมือนความวุ่นวายทั้งร่างกายกำลังมารวมตัวอยู่ที่สมองของฉัน
นี่ฉันเป็นนกที่อยู่ในกรงจริง ๆ หรอเนี่ย
"เธอจะบินไปกับฉันมั้ย" มันยื่นข้อเสนอที่ท้าทายที่สุดในชีวิตแก่ฉัน
ฉันหยุดทุกอย่างในหัวสมอง
สายลมตรงหน้าพัดผ่านมาเบา
มันมาพร้อมกับกลื่นของไอดินกับเศษฝุ่นละอองจากถนน
ท้องฟ้าวันนี้ไม่ได้เป็นสีฟ้า
ฉันมองไปรอบ ๆ ตัวฉันเอง
จนมาจบที่ตอบคำถาม
ฉันคิด
เราต่างคนมีคำตอบอยู่ในใจของตัวเองอยู่แล้ว
3.
ฉันมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่ง
ว่าในทุกสายทางการเดินทางของชีวิตคนเรา
มักจะเจอทางแยกอยู่เสมอ ๆ
และสิ่งที่เป็นสัจจะนิรันด์
คือเราไม่อาจยืนเฉย ๆ อยู่ตรงทางแยกได้นาน
วันนี้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
ฉันนึกถึงนกตัวนั้น
น่าเสียดายที่ทางของมันไม่ใช่ทางเดียวกันกับที่ฉันเลือกเดิน
ท้ายที่สุดฉันก็ทำอะไรไม่ได้
นอกจากพยักหน้ายอมรับ... และพยายามเข้าใจ
เช้าวันนี้ฉันมองไปที่ท้องฟ้า
ฉันเริ่มเห็นกรงที่เจ้านกตัวนั่นพูดไว้บ้างแล้ว
มีประโยคหนึ่งในหนังสือที่ฉันเคยอ่าน
มันเขียนบอกไว้ว่า
"อิสรภาพ คือการถูกขังอยู่ในกรง... ที่เรารัก "
และตั้งแต่วันนั้นที่ฉันได้เจอนกตัวนั้น
ทุกครั้งที่ฉันคิดไปถึงเรื่องอิสรภาพ
ฉันจะนึกถึงคำพูดของมัน ที่เคยพูดเอาไว้ก่อนจะบินจากไป
ว่าความไม่อิสระอย่างเดียวสำหรับการออกจากกรง
คือการไม่สามารถกลับมาไม่เป็นอิสระได้อีกแล้ว
สำหรับทุกอย่าง, ทุกคน, ทุกเหตุการณ์
ที่ผ่านมาตั้งแต่เปิดเทอม...
และกำลังค่อย ๆ จากไป
2.23 น.
9 ก.ค. 2554